I KRAJOWA KONFERENCJA
DYREKTORÓW SZKÓŁ I PLACÓWEK KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO


KONFERENCJA  DYREKTORÓW i WICEDYREKTORÓW TECHNIKÓW, SZKÓŁ ZAWODOWYCH, CENTRÓW KSZTAŁCENIA PRAKTYCZNEGO, INSTYTUCJI WSPOMAGAJĄCYCH, PRACOWNIKÓW ORGANÓW PROWADZĄCYCH I  ORGANÓW NADZORU PEDAGOGICZNEGO

Ogólnopolskie Stowarzyszenie Kadry Kierowniczej Oświaty

zorganizowało pierwszą, w zamyśle doroczną konferencję, której celem jest zajęcie stanowisk w kwestii prawa oświatowego dotyczącego kształcenia zawodowego, komunikacja kadry z resortem oświaty i placówkami centralnymi, doskonalenie zawodowe kadry kierowniczej.

 Wraz z organizacjami pracodawców, właściwymi ministrami ds. edukacji, szkolnictwa wyższego, gospodarki chcemy zreformować tę dziedzinę oświaty.

Wielość zgłaszanych nam problemów skłania do stwierdzenia, iż szkolnictwo ponadgimnazjalne, w tym zawodowe wymaga zmian systemowych, które zapewnią odpowiednie przygotowanie absolwentów zarówno do dalszych etapów kształcenia jak i do wymagań rynku pracy.
 

Udział w Konferencji wzięła  Minister Edukacji Narodowej.

 

Stanowisko I Krajowej Konferencji Dyrektorów Szkół Kształcenia Zawodowego
OSKKO, Warszawa-Miętne, 11-04.2008

Zebrani na I KKDSKZ  widzą potrzebę dokonania zmian w organizacji kształcenia zawodowego wg poniższego zestawienia:

I. Struktura szkolnictwa zawodowego.

  1. Zasadne jest:

·         zweryfikowanie obecnej klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego ,

·         skorelowanie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego z klasyfikacją dla potrzeb rynku pracy,

·         opracowanie podstaw programowych,

·         ustalenie długości cyklu kształcenia

dla następujących typów szkół: zasadniczej szkoły zawodowej, technikum, technikum uzupełniającego, szkoły policealnej.

2.W zakresie organizacji kształcenia wskazane jest:

  • grupowanie zawodów,  dla których część treści programowych jest wspólna

 

  • korelacja czasowa kształcenia teoretycznego  i praktycznego
  • rozważenie zasadności i celowości realizacji w klasach programowo najwyższych wyłącznie kształcenia zawodowego specjalistycznego, co mogłoby pozwolić na:

-         pełną realizację kształcenia ogólnego w oddziałach wielozawodowych

-         elastyczne reagowanie na potrzeby lokalnego rynku pracy poprzez wybór specjalizacji w końcowym etapie kształcenia

-         wcześniejsze podjęcie nauki na kolejnym etapie kształcenia uczniom, którzy zakończyli kształcenie ogólne

-         rozdzielenie w czasie przystąpienia  egzaminu maturalnego zdawanego na poziomie podstawowym i rozszerzonym (lub zastąpienia tego drugiego egzaminem zawodowym)

  • stworzenie mechanizmu wymuszającego obowiązek przystąpienia do egzaminu zawodowego poprzez uzależnienie uzyskania świadectwa ukończenia szkoły od pozytywnego wyniku egzaminu
  • naprzemiennie realizowanie kształcenia w zakładzie pracy z nauką w szkole w cyklach co najmniej tygodniowych umożliwiające uczniowi – młodocianemu pracownikowi  poznanie  całego cyklu technologicznego zadania, procesu, itd
  • stworzenie warunków do pełnej  realizacji kształcenia praktycznego - w części u pracodawcy, a w części w warsztatach szkolnych lub CKP,

 

·       udrożnienie systemu kształcenia poprzez:

-         organizowanie zajęć wyrównujących na kolejnych etapach kształcenia dla absolwentów bez „odpowiedniej podbudowy” (na przykład murarz po zaliczeniu takich zajęć mógłby kształcić się w TU w zawodzie technik mechanik)

-         stworzenie formalno-prawnych możliwości zwolnienia z części zajęć w przypadku studiowania na kierunku pokrewnym do zawodu uzyskanego w technikum

-         podniesienie rangi egzaminu zawodowego poprzez uznanie jego wyniku w postępowaniu rekrutacyjnym na wyższe uczelnie na równi z egzaminem maturalnym zdawanym z przedmiotu na poziomie rozszerzonym

II. Kadra pedagogiczna.

Nieodzowne jest wprowadzenie zmian w prawie w zakresie zatrudniania nauczycieli kształcenia zawodowego:

·         umożliwienie uzyskania kwalifikacji do nauczania przedmiotów ogólnozawodowych po ukończeniu kursów specjalistycznych

·         stworzenie prawnych możliwości  prowadzenia kształcenia zawodowego przez specjalistów branżowych

  III. Egzaminy zewnętrzne.

Konieczne jest:

·         przeprowadzanie etapu praktycznego egzaminu zawodowego w ośrodkach spełniających standardy wymagań egzaminacyjnych  (zakończenie  tzw. okresu przejściowego)

·         dostosowanie etapu pisemnego egzaminu zawodowego  do specyfiki szkolnictwa specjalnego,

·         zapewnienie  porównywalności egzaminów zdawanych przed różnymi podmiotami .

 

IV. Finansowanie.

Postulujemy:

·         zwiększenie wag subwencyjnych na kształcenie zawodowe z uwzględnieniem specyfiki zawodu i  kształcenia w oddziałach kilkuzawodowych 

·         wyposażenie pracowni kształcenia zawodowego – przy współudziale pracodawców i branżowych ministerstw

·         stworzenie systemowych zachęt finansowych dla uczniów szkół zawodowych (np. stypendia od pracodawców, refundacja kosztów kształcenia kursowego,  zwrot kosztów dojazdu do szkoły)

V. Nadzór.

Widzimy potrzebę:

·         spójnego i efektywnego  systemu nadzoru pedagogicznego nad kształceniem zawodowym praktycznym i teoretycznym realizowanym w formie kursów

·         stworzenia skutecznego systemu weryfikacji statusu słuchacza i kosztów kształcenia w szkołach policealnych i dla dorosłych (wyeliminowanie subwencjonowania i dotowania osób zapisujących się do szkoły tylko w celu uzyskania zaświadczenia (WKU, ZUS, zniżka na środki komunikacji publicznej)

 

Ponadto zebrani  zwrócili uwagę na konieczność :

  1. Podniesienia rangi edukacji politechnicznej na wszystkich etapach kształcenia.
  2. Instytucjonalnego zagwarantowanie kształcenia w zawodach medycznych w policealnych szkołach medycznych posiadających akceptację Ministerstwa Zdrowia.
  3. Usankcjonowania istnienia gospodarstw pomocniczych przy szkołach.
Dokonania gruntownej rewizji terminów i procedur opiniowania i zatwierdzania arkuszy organizacji w celu ich dostosowania do realnych potrzeb i możliwości szkoły

 

Stanowiska konferencji przedłożono Ministrowi Edukacji narodowej, Przewodniczącemu Sejmowej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży a przede wszystkim stało się ono się podstawą programu III Kongresu Zarządzania Oświatą (www.oskko.edu.pl/kongres/), który odbędzie się w dniach 22-24 września 2008r w Warszawie.

W Auli PWSBiA oraz w Pałacu Kultury i Nauki spotka się 1000 dyrektorów, urzędników samorządowych i pracowników nadzoru pedagogicznego. Odbędzie się tam m.in. spotkanie panelu szkół zawodowych oraz panelu przedszkoli.

Prosimy zainteresowanych o uwagi i współpracę. Można do nas napisać na adres oskko@oskko.edu.pl. Każdy pracownik oświaty może w ten sposób mieć wpływ na program kongresu wrześniowego i na kierunki naszych działań.